Sunday, December 26, 2010

சிரிப்பு மற்றும் அழுகை

நண்பர்களே!
நான் இதுவரை மாதம் இருமுறை பதிப்பில் என்னுடைய அனுபவங்களை பகிர்ந்து வந்தேன். ஐனவரி மாதம் முதல் மாதம் ஒருமுறை மட்டுமே என்னுடைய அனுபவங்களை பகிர்ந்து கொள்வது என முடிவு செய்துள்ளேன். ஏனெனில் இருமுறை எழுதும் பொழுது விஷயங்களின் தீவிரமும் குறைந்துவிடுகிறது. அது மட்டுமல்ல மற்ற விஷயங்களை செய்துவிட்டு எழுதுவதற்கு பல சமயங்களில் நேரமும் கிடைப்பதில்லை எனவே அடுத்த மாதம் முதல் மாதம் ஒருமுறை மட்டுமே எழுதுவது என முடிவு செய்துவிட்டேன்.

மனம் எண்ணங்களில் நிறைந்திருக்கும்பொழுது நீங்கள் மெளனத்தை அடைய விரும்பினால் உங்களுக்கு வருவது என்ன விதமான எண்ணமாக இருந்தாலும் அதை கண்டு நீங்கள் சிரிக்க தொடங்கி விடுங்கள். நீங்கள் மெளனத்தை அடையும் யுக்தியை கண்டுகொள்வீர்கள். வெளியே சிரிக்கும் சூழ்நிலை இல்லாத பொழுது உங்களுக்குள்ளேயே சிரித்துகொள்ளுங்கள். ஆனால் உங்களது சிரிப்பு உங்களது வயிற்றிலிருந்து தொப்புளிலிருந்து வருவதாக இருக்கவேண்டும். அதுதான் மெளனத்தை அடைவதற்குரிய ஒரே ஒரு நிபந்தனை.

நீங்கள் உணர்ச்சி வேகத்தில் இருக்கும்பொழுது அந்த உணர்ச்சி வேகத்திலிருந்து வெளிவர விரும்பினால்
உங்களுக்குள்ளேயே நீங்கள் அழ தொடங்கிவிட்டால் அந்த உணர்ச்சி வடிந்துவிடும்.

இதுவே சிரிப்பு மற்றும் அழுகையை தியான யுக்தியாக பயன்படுத்தும் வழி.

நண்பர்கள் அனைவருக்கும் எனது புத்தாண்டு மற்றும் பொங்கல் நல் வாழ்த்துகள்.!!!

மற்றவை எனது அடுத்த மாத பதிப்பில்.........................

Wednesday, December 8, 2010

நான் மறைந்துபோதல்

வணக்கம், நான் இப்போது நமக்கு தியானம் நிகழ்கிறதா என நடைமுறை வாழ்வில் அறிந்துகொள்வது எப்படி என்பது குறித்து கூறப்போகிறேன். நாம் தீவிரமாக ஏதாவது ஒரு செயலில் ஈடுபடும்பொழுது நான் என்ற உணர்வு முழுவதும் மறைந்து வெறும் செயல்படுதல் மட்டுமே இன்னும் தெளிவாக சொன்னால் நான் நான் இருக்கிறேன் என்னும் உணர்வுகள் மறைந்து வெறும் செயல் மட்டுமே அங்கு நடைபெறுமானால் அதுவே தியானம். இது செயலில் தியானத்தை அடைந்துவிட்டால் நடைபெறுவதாகும். எண்ணங்களை பொறுத்தவரை தியானம் என்பது முற்றிலும் ஒரு எண்ணம் கூட இல்லாத நிலையிலும் நான் என்னும் உணர்வு மிச்சமிருப்பதை உணர்வதாகும். உணர்ச்சி நிலையில் தியானம் என்பது ஒரு உணர்ச்சி நமக்கு ஏற்படும்பொழுது அதனோடு சண்டையிடாமல் அதைப்பற்றிய எந்த முடிவையும் எடுக்காமல் அதனால் பாதிக்கபடாமல் விலகி நின்று நமக்கும் அந்த உணர்ச்சிக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்பதுபோல் அதைப்பற்றி எதுவும் செய்யாமல் வெறுமனே பார்த்துகொண்டிருப்பதாகும். உணர்வில் தியானம் என்பது இரண்டற்ற தான் என்னும் உணர்வில் ஒன்றிவிடுதலாகும். எனக்கு தெரிந்த வரையில் இவையே வெவ்வேறு தளங்களில் தியானம் என்பது செயல்படும் முறையாகும். இந்த அனுபவங்கள் எந்த அளவிற்கு கிடைக்கின்றன என்பதும் இவற்றின் படி இருக்கிறோமா என சோதிப்பதே நடைமுறை வாழ்வில் நாம் வழி தவறினால் நாம் வழி தவறிவிட்டோம் என்பதை உணர்ந்துகொள்ளும் வழியாகும். மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்................................................

Sunday, November 21, 2010

மின்னஞ்சல் முகவரி

வணக்கம்
தவிர்க்க இயலாத காரணங்களால் எழுதுவதற்கு 10 நாட்களைவிட அதிகமாகிவிட்டது. யாராவது காத்திருந்தால் அவர்கள் மன்னிக்கவும். பிறகு எழுத தோன்றும் சமயங்கள் குறைந்து வரும் காரணத்தால் இனி 15 நாட்களுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே எழுத போகிறேன். யாருக்காவது இதன் இடையில் என்னை தொடர்புகொள்ள தோன்றினால் எனது மின்னஞ்சல் முகவரி : anandraghul@gmail.com தொடர்பு கொள்ளலாம்.
இன்று நான் எதைபற்றியும் எழுதப்போவதில்லை. அடுத்து டிசம்பர் 7ம் தேதி எழுதப்போகிறேன். அதுவரை உங்களைப்போல் எதைப்பற்றி எழுதப்போகிறேன்... என்று தெரிந்துகொள்ளும் ஆர்வத்தில் நானும் காத்திருக்கபோகிறேன். மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்.....................................

Monday, November 8, 2010

நுண் உணர்வு இன்மை

TUESDAY 09 NOV 2010

முதலில் வாசகர்கள் அனைவருக்கும் எனது தீபாவளி ந்ல்வாழ்த்துகள்................



நாம் அனைவரும் உலகில் பிறக்கும்பொழுது நுண் உணர்வு இன்றியே பிறக்கிறோம். நாம் அனுபவம் பெற பெற அதாவது ஆபத்து எந்த அளவிற்கு இருப்பதாக நாம் உணர்கிறோமோ அந்த அளவிற்கு நாம் நுண் உணர்வினை அடைகிறோம். எனவேதான் அனுபவத்தைபோல் சிறந்த ஆசான் இல்லை என கூறி வந்துள்ளனர். அதாவது அதன் பொருள் அனுபவம் நுண் உணர்வை அளிப்பதைப்போல வேறு எதுவும் நுண் உணர்வை அளிக்கமுடியாது என்பதேயாகும். ஆனால் அனுபவம் பெறும் அனைவரும் நுண் உணர்வு பெறுவதில்லை ஏனெனில் பெறும் அனுபவங்களை நுண் உணர்வை வளர்த்திகொள்ள பயன்படுத்துபவர்களுக்கு மட்டுமே நுண் உணர்வு வளர்கிறது. அவ்வாறு பெறும் அனுபவங்களை நுண் உணர்வை வளர்த்திகொள்ள பயன்படுத்தி கொள்பவர்களையே நாம் திறமைசாலிகள் என்று கூறுகிறோம்.
ஆகவே நுண் உணர்வு பெறாமல் இருப்பவர்களையே நாம் திறமையற்றவர்கள் என்று கூறுகிறோம்.
ஆகவே நுண் உணர்வு பெறுவதே வாழ்வு நமக்கு அளிக்கும் ஒரே வாய்ப்பாகும்.
மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்............

Friday, October 29, 2010

என்ன தலைப்பு வைக்க?

சிறு குறிப்பு: இனி இந்த பிளாக்கில் 10 நாட்களுக்கு ஒருமுறை அப்டேட் எழுதப்படும்.

இப்போது செய்தி: சிலியில் சுரங்கத்தில் உயிரோடு மாட்டிக்கொண்ட 30 பேரையும் மாதங்கள் கழித்து உயிருடன் மீட்டிருக்கிறார்கள்.

இதுவரை எப்போது எழுதலாம் என்று எனக்கு தோன்றும் என்று எனக்கே தெரியாத காரணத்தால் எப்படி முறைப்படுத்துவது என்று தெரியாமல் இருந்தேன், இதில் வேடிக்கை என்ணவென்றால் இப்போதும் அதே நிலைதான். ஆனால் நான் புதிதாக கண்டறிந்திருக்கும் விஷயம் என்னவென்றவெளிக்குள் எழுதுவதற்கு விஷயம் கிடைத்துவிடுகிறது ஏன் நான் இப்படி சொல்கிறேன் என்றால் நான் யோசனை செய்து எழுதுவதில்லை எனக்கு வரும் உணர்வுகளை எழுதுகிறேன் எனவே ஏதாவது ஒரு உணர்வை நான் ஆழமாக உணரும்போது மட்டுமே எழுதுகிறேன். அவ்வாறு தோன்றும்வரை எதுவும் எழுதுவதில்லை. எத்தனை நாட்களுக்கு ஒருமுறை ஆழமான எழுத தூண்டும் உணர்வு தொன்றுகிறது என்பதை நான் கண்டறியவேண்டியிருந்தது. நான் ஆகஸ்டில் இருந்து எழுதிக்கொண்டிருந்தாலும் இந்த 10 நாட்கள் என்னும் விஷயத்தை நான் அறிந்துகொள்வதற்கு 3 மாதங்கள் ஆகியிருக்கின்றன.
இப்போது செய்தி: சிலியில் சுரங்கத்தில் உயிரோடு மாட்டிக்கொண்ட 30 பேரையும் மாதங்கள் கழித்து உயிருடன் மீட்டிருக்கிறார்கள்.
இந்த செய்தியை நான் படித்தபோது எனக்கு இதில் என்ன ஆச்சர்யம் என தோன்றியது ஆனால் பிறகு ஏன் இந்தியர்களாகிய நமக்கு ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது என்பதும் புரிந்தது. ஏனெனில் இந்த செய்தியை பார்த்தவுடன் நம் நாட்டில் இவ்வாறு நடந்திருந்தால் என்ன செய்திருப்போம் என்பது எல்லோருக்கும் பொதுவாக தோன்றும் அப்போது நாம் கண்டிப்பாக இவ்வளவு நேர்த்தியாக செய்யமுடியாது என நமக்கு தோன்றும் ஒரு செயலை மற்றவர் நேர்த்தியாக செய்யும்பொழுது அவர் மட்டும் எப்படி அதனை செய்தார் என்று ஆச்சர்யம் தோன்றுவது இயற்கை அதுவே நமக்கு நேர்ந்துள்ளதாக நான் எண்ணுகிறேன். அது மட்டுமல்ல இந்த ஆச்சர்ய உணர்வு இயற்கையில் உள்ள உண்மையான உணர்வல்ல, ஏனெனில் இது சிலி நாட்டையும் நம் இந்திய நாட்டையும் ஒப்பிட்டு பார்த்த காரணத்தால் வந்த உணர்வேயாகும். எனவே இரண்டு காரணங்களால் அந்த உணர்வு இயற்கையான உணர்வல்ல என்று கூறுகிறேன். ஒன்று- இது ஒன்றை ஒன்று ஒப்பிடுவதால் வந்த உணர்வு ஒப்பிடுதல் மனதிற்கு உள்ள குணம் மனிதனுக்கு உள்ள குணம் பிரபஞ்சத்தின் குணமல்ல பிரபஞ்சத்தில் அனைத்துமே தனித்துவம் வாய்ந்தது. எதையும் ஒன்றோடொன்று ஒப்பிட இயலாது. இரண்டு- மனித மனத்தில் தான் இது இந்தியா அது சிலி என்னும் நாடுகள் என்னும் பாகுபாடும் இது வேறு நாடு அது வேறு நாடு என்ற எண்ணமும் இருக்கிறது. பிரபஞ்சத்தில் நாடு என்னும் விஷயமே உண்மையில் இல்லை. மூன்றாவதாக ஒரு விஷயமும் நமக்கு இந்த ஆச்சர்ய உணர்வுக்கு காரணமாக இருக்கிறது. அது என்னவென்றால் நாம் வெள்ளையர்களிடமும் மற்ற இனத்தவரிடமும் பல நூற்றாண்டுகளாக அடிமைப்பட்டு கிடந்த காரணத்தால் மேற்கத்திய மக்கள் மேலானவர்கள் எனும் எண்ணம் நம் இரத்ததில் உறியிருக்கிறது. அதுவும் ஒரு காரணம். நான் இவ்வாறு எழுதுவதால் நான் ஆச்சர்யம் அடையவில்லை என்பதல்ல, நான் ஆச்சர்ய உணர்வு கொள்வது தவறு என கூறுகிறேன் என நினைக்கவேண்டாம். நான் நம் இந்திய நாட்டை பற்றி இழிவாகவும் பேசவில்லை. நான் நான் அடைந்த ஒரு உணர்வில் இவ்வளவு விஷயங்களை என்னால் பார்க்க முடிந்தது. நான் எனக்குள் பார்த்த விஷயங்களை நான் பகிர்ந்து கொள்வதற்காகவும் நான் எழுதுகிறேன்.

மற்றொரு முக்கிய பின்குறிப்பு: இன்றைய அதிகாலை மிக மெளனமாகவும் மிக அழகாகவும் இருந்தது.

மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்....................................................

Monday, October 18, 2010

ஓய்வுத்தன்மை

தியானம் ஓய்வுத்தன்மையில் மட்டுமே நிகழமுடியும். எனவே நாம் தியானம் என்ற பெயரில் செய்யும் முயற்சிகள் அனைத்தும் ஓய்வுத்தன்மையில் இருக்கும் முயற்சிகளே. ஆனால் ஓய்வுத்தன்மை என்பது முயற்சிகள் ஏதுமற்ற நிலையே. முயற்சிகளை கைவிட்டுவிட்ட நிலையே ஓய்வுத்தன்மை. அவ்வாறு தினமும் ஒரு மணிநேரமாவது ஓய்வுத்தன்மையில் இருப்பதையே நாம் தியானம் என அழைக்கிறோம்.
அவ்வாறு 24 மணிநேரமும் ஓய்வுத்தன்மையில் இருப்பதையே தவம் என அழைக்கிறோம். நீ கேட்கலாம், அவ்வாறு 24 மணிநேரமும் ஓய்வுத்தன்மையில் இருப்பது முயற்சிகள் அற்று இருப்பது என்றால் தினசரி சாதாரண செயல்களை எவ்வாறு செய்வது? நான் முயற்சிகள் அற்று இருப்பது என்றுதான் கூறினேன். செயல்களை செய்யாமல் இருப்பது என்று கூறவில்லை. அவ்வாறு செயல்களை செய்யாமல் இருப்பதற்கு பெயர் சோம்பேறித்தனம். அவ்வாறு ஓய்வுத்தன்மையில் இருக்கும்பொழுது சில செயல்கள் தானாகவே நிகழும், அவ்வாறு செயல்கள் நிகழும்பொழுது அவற்றை அனுமதித்து விட்டால் படிப்படியாக எல்லா தினசரி செயல்களும் தானாகவே நாம் ஓய்வுத்தன்மையில் இருந்து மாற வேண்டிய தேவை இன்றியே நிகழும். அந்த செயல்கள் நிகழ்வதற்கு நமது முயற்சிகள் எதுவும் தேவையில்லை.அப்போது 24 மணிநேரமும் விழிப்புணர்வுடன் இருக்க இயலும். பிறகு ஓய்வுத்தன்மை நமது இயல்பாகிவிடும். அவ்வாறு ஓய்வுத்தன்மை இயல்பாக மாறும்வரை தினமும் 1 மணிநேரமாவது தியான யுக்திகளை செய்வது மிகவும் அவசியம். மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்....................................

Friday, October 8, 2010

ஏற்றுக்கொள்ளுதல்

எதுவும் செய்யமுடியாத நிலையிலேயே சாதாரண மனிதன் அதாவது ஆன்மீக பாதைப்பற்றி ஏதும் அறியாத மனிதன் ஒரு விஷயத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறான். எனவே சமூகத்தில் இயலாமையே ஏற்றுக்கொள்ளுதலாக கருதப்படுகிறது. ஆனால் நான் இங்கு கூறும் ஏற்றுக்கொள்ளுதல் என்பது அது அல்ல. ஒரு விஷயத்தை பற்றி நம்மால் செய்ய முடிந்த அனைத்தையும் செய்து முடித்த பிறகு இனி அந்த விஷயத்தை குறித்து நாம் செய்வதற்கு ஒன்றும் மிச்சமில்லை என்ற நிலையில் செயல் முழுமையடைவதற்கு காத்திருக்கும்பொழுது அந்த காத்திருக்கிறோம் என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதையும் அந்த செயலின் முடிவு ஊக்கமளிப்பதாக இருந்தாலும் எதிரிடையானதாக இருந்தாலும் அதனை பிரபஞ்சத்தின் விருப்பமாக ஏற்றுக்கொள்வதையும் நான் ஏற்றுக்கொள்ளுதல் என குறிப்பிடுகின்றேன். இதில் இயலாமையை பற்றிய பேச்சுக்கே இடமில்லை. நாம் எந்த நிலையில் இருந்தாலும் அந்த நிலையில் இருக்கிறோம் என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதையே நான் ஏற்றுக்கொள்ளுதல் என கூறுகிறேன். நான் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள் என கூறும்போது எப்போதும் அந்த நிலையிலேயே இருக்கவேண்டும் என கூறவில்லை. இருக்கும் நிலையில் முழுமையாக ஏற்புத்தன்மையுடன் அந்த நொடியில் இருக்கவேண்டும் என்பதையே நான் ஏற்றுக்கொள்ளுதல் என்று குறிப்பிடுகிறேன். அது மட்டுமல்ல நம்மிடம் இருக்கும் பழக்கங்களில் பல பழக்கங்கள் நாம் விரும்பாதவை ஏனெனில் நாம் அடிப்படையாக ஒரு விலங்கு என்பதை நாம் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. ஆனால் நாம் நம் பெரும்பாலான பழக்கங்களில் விலங்காகவே இருக்கிறோம். எனவே நாம் எப்படி இருக்கிறோமோ அப்படியே நம்மை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு மிகுந்த தைரியம் தேவை. எனவே ஏற்றுக்கொள்ளுதல் என்பது சமூகத்தில் கருதப்படுவதுபோல் இயலாமையோ கோழைத்தனமோ அல்ல. அது மிகுந்த வீரம் கொண்ட செயல். மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்..........................

Tuesday, September 28, 2010

படைப்புத்தன்மை

நாம் வாழ்க்கையை முழுமையாக அனுமதித்தால் வாழ்க்கையில் பல விஷயங்களை அடையலாம். வாழ்க்கை ஆறு போன்றது. நாம் வாழ்க்கையில் பாறையை பிடித்து கொள்வதைபோல ஆசைகளையும், இலட்சியங்களை பிடித்து கொண்டிராமல் வாழ்க்கை ஆறோடு கலந்து செல்லுங்கள் சில பிரச்சனைகள் தானாக உருவாவதைப்போலவே தானாகவே தீர்ந்துவிடும்

மாற்றம்

மாற்றம் எப்போதும் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. எப்போதும் நகராத மையத்திலிருந்து நம் இதயத்திலிருக்கும் அந்த மையத்திலிருந்தே மாற்றம் நிகழ்கிறது. நாம் எப்போதும் நன்மையான மாற்றங்கள் மட்டுமே நிகழ வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறோம். நடப்பதெல்லாம் நன்மைக்கே என்று நாம் ஏற்றுக்கொள்ளும்போது நாம் நம் இதயத்தில் இருக்கும் அந்த நிலையான மையத்தை அடைகிறோம்.

சாட்சி பாவம்

எல்லாவற்றையும் நடப்பவை மற்றும் தனக்குள் நடப்பவை வெளி உலகில் நடப்பவை அனைத்தையும் எவ்வித கருத்துக்களோ அல்லது முடிவுகளோ இன்றி தனக்கும் நடப்பவைகளுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்ற பாவனை கொண்டு வெறுமனே பார்த்துகொண்டிருப்பதே சாட்சி பாவம்.

Tuesday, September 21, 2010

மகிழ்ச்சி

தனது இயல்பான நிலையில் இல்லாத ஒரு மனிதனால் மகிழ்ச்சியாக இருக்கமுடியாது. மகிழ்ச்சி என்பது இயல்பாக இருக்கும் ஒருவனுக்கு சக்தி பொங்கி பெருகும் நிலை. எனவே ஒருவன் மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும் எனில் அவன் இயல்பாக இருக்க வேண்டியது அவசியம். உங்களுக்கு பின்வரும் இந்த கேள்வி தோன்றக்கூடும். அதாவது இயல்பாக இருப்பதே மகிழ்ச்சியாக இருப்பதற்கு வழி எனும்போது தியானம் இயல்பானதல்ல நாம் தியான யுக்திகள் செய்கிறோம். எனவே மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் ஒருவன் தியான யுக்திகள் செய்ய வேண்டியதில்லை அல்லவா என தோன்றலாம். ஆனால் நான் மகிழ்ச்சி என்று குறிப்பிடும்பொழுது நான் சக்தி நிறைந்து பொங்கி பெருகுவதையே குறிப்பிடுகிறேனே அல்லாது மனம் மகிழ்ச்சியாக உணர்வதை நான் மகிழ்ச்சி என குறிப்பிடவில்லை. ஏனெனில் மனம் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதாக உணர்வது விழிப்புணர்வற்ற நிலையில் உணர்வற்ற மனத்தின் பிடியில் நாம் உறங்கி கொண்டோ அல்லது மது மயக்கத்திலோ இருக்கும்பொழுதோ அல்லது கனவு கண்டுகொண்டிருக்கும்பொழுதோ மட்டுமே மனம் மகிழ்ச்சிகரமாக உணர்கிறது. நான் கூறும் மகிழ்ச்சியை ஒருவன் உணரும்பொழுது அவனுக்கு தியான அனுபவம் தானாகவே நிகழும். அப்போது அவன் அந்த அனுபவத்தை திரும்ப அடைவது எவ்வாறு என தேட தொடங்குவான். அதுவே ஆன்மீக தேடல். எனவே உண்மையான ஆன்மீக தேடல் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதிலிருந்தே தொடங்கும்.

Wednesday, September 15, 2010

இதயத்தின் மூலமாக வாழ்தல்

இப்போது தற்கால மனிதர்கள் காமத்தின் மூலமாக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். இதயத்தின் மூலமாக வாழ்தல் என்றால் உணர்வின் மூலமாக வாழ்தல் நாம் எப்போதும் செய்வது போல் ஒரு செயலை சிந்தித்து அதன்படி செய்யாமல் உணர்ந்து உணர்வின் மூலமாக செய்தல். அதாவது எடுத்துகாட்டாக ஒருவரிடம் பேசும்போது நாம் அவரிடம் என்ன விஷயத்தை சொல்லவேண்டும் என சிந்திக்கிறோம். அவ்வாறு இல்லாமல் நம் எதிரில் இருக்கும் மனிதர் எந்த உணர்வில் இப்போது இருக்கிறார் என இதயத்திலிருந்து உணர்ந்து பேசவேண்டும். இவ்வாறு இதயத்திலிருந்து இயன்ற செயல்களை செய்ய முயற்சி செய்தால் படிப்படியாக இதயத்தின் மூலமாக எப்படி வாழ்வது என்ற யுக்தி நமக்கு பிடிப்பட்டுவிடும்.
பிறகு நாம் நமது வாழ்வை அதிக உணர்வுள்ளதாக மாற்றி கொண்டிருந்தால் ஒரு கட்டத்தில் நம் இதயத்தில் அன்பு மலரும் அன்பு மலர்ந்த பிறகு நாம் அன்பில் இருக்கும் தருணங்களை அதிகப்படுத்திகொண்டே சென்றால் பிரார்த்தனை மலரும். அதுவே காம சக்தியின் உச்சம். அன்பின் உச்சம்.
நான் உங்களை இதயத்தில் வாழ வாருங்கள் என அன்போடு அழைக்கிறேன். நினைவில் கொள்ள வேண்டிய பின்குறிப்பு: இதயத்தில் வாழ்வதன் மூலமாக அதிக காரியங்களில் வெற்றி அடைய முடியும் என்றோ அல்லது இதயத்தில் வாழ்வதன் மூலம் ஆன்மீகத்தில் உயர்ந்த நிலையை அடைய முடியும் என்றோ அல்லது வேறு ஏதாவது ஒரு வகையில் பயனடைவோம் என்று எதிர்பார்ப்பவர்கள் ஏமாற்றமே அடைவார்கள். ஏனெனில் இதயத்தில் வாழும்போது வாழும் அந்த நொடியே அதன் பயனாகும். அன்பின் பயன் அதனுள்ளேயே அடங்கியுள்ளது.

Sunday, September 12, 2010

காலம்

முற்றிலும் இறந்து போன காலம்- இறந்த காலம்

நிகழும் காலம்- நிகழ் காலம்

எதிர்பார்க்கும் காலம்- எதிர் காலம்

இவையே காலங்கள். காலத்தை கடந்தவனை முக்காலமும் உணர்ந்தவன் என கூறியுள்ளார்கள்.

தியானம்

கண்டறியாத ஓளியும்,
தூங்கமுடியாத ஆனந்தமும்,
உணர்ந்தறியாத தெளிவும்,
கட்டுபாடற்று தன்னை தானே
உருவாக்கிகொள்ளும் கட்டுப்பாடும்,
உணர்கிறோம் என பிரித்தறியமுடியாத
உணர்வும் கொள்ளும் நிலையே தியானம்.

சுருங்க சொன்னால்,
உடலே ஓளியாகி,
உள்ளம் மறைந்து,
உணர்வு தெளிவாகி,
தானின்றி வேறில்லை,
என்பதே தியானம்.

Thursday, September 9, 2010

மனதின் தந்திரம் (தொடர்ச்சி)

முந்திய பதிப்பில் கூறியதைப் போல மனம் ஏன் பெரிய செயல்களில் ஆர்வம் காட்டுகிறது என்பதை தொடரப்போகிறேன். அது மட்டுமின்றி பெரிய செயல்களை முயற்சி செய்யும் பொழுது நாம் பலமுறை தோல்வியடைவோம் ஏனெனில் ஒரு பெரிய செயல் என்பது எப்போதும் ஒரு கூட்டு முயற்சியே அன்றி தனிப்பட்ட ஒரு மனிதனின் முயற்சி அல்ல. எனவே நாம் ஒவ்வொரு முறை தோல்வியடையும்பொழுதும் நாம் அதிக முயற்சி மேற்கொள்கிறோம். நாம் நமது அதிக முயற்சியை மனதின் மூலமாக மேற்கொள்கிறோம் அவ்வாறு செய்யும் பொழுது மனதிற்கு அதிக சக்தி கிடைக்கிறது எனவேதான் மனம் பெரிய செயல்களில் ஆர்வம் கொள்கிறது. எனவே சிறிய செயல்களில் மனத்தை செலுத்த வேண்டுமானால் ஒரே ஒரு நிபந்தனை உள்ளது. அது என்னவெனில் மனம் தானாகவே சிறிய செயல்களை செய்வதற்கு ஆர்வம் கொள்ளவேண்டும். மனதோடு சண்டையிடுவதன் மூலமாக நமது சக்தி விரயமாகுமேயன்றி ஒரு பயனும் இருக்காது. எனவே மனம் ஆர்வம் கொள்ள வேண்டுமெனில் அந்த செயல் மனதிற்கு பிடித்த்தாக இருக்கவேண்டும். எனவே நாம் நமது மனதிற்கு பிடித்த சிறு செயல்களை செய்வதன் மூவம் படிப்படியாக மனதினை நண்பனாக்கி கொள்ளலாம். மனதினை நண்பனாக்கிகொண்டால் பிறகு வாழ்க்கை மிகவும் எளிதானதாகிவிடும். பிறகு வாழ்வைப்பற்றிய உனது உணர்வு அதிகரிக்கும். சண்டை எதுவும் உள்ளே இல்லாத காரணத்தால் நமக்கு கிடைக்கும் சக்தி அதிகரிக்கும். சக்தியே ஆனந்தம். மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்................

மனதின் தந்திரம் (தொடர்ச்சி)

முந்திய பதிப்பில் கூறியதைப் போல நான் இப்போது மனம் ஏன் பெரிய செயல்களில் ஆர்வம் காட்டுகிறது என்பதை சொல்லப்போகிறேன். பெரிய செயல்கள் என நான் குறிப்பிடும்பொழுது வியாபாரத்தை நடத்துவது, அல்லது வேலைக்கு செல்லும் இடத்தில் உள்ள பிரச்சனைகளை சமாளிப்பது, அல்லது குடும்பத்தில் வரும் பிரச்சனைகளை சமாளிப்பது, அல்லது கணவன் –மனைவி பிரச்சனைகள் இவற்றை கூறுகிறேன். இத்தகைய விஷயங்களை பற்றி யோசிப்பதிலும், சமாளிப்பதிலும் மனம் ஆர்வமாக இருக்கும் ஏனெனில் இத்தகைய பிரச்சனைகளில் பெரும்பாலானவை மனதால் உருவாக்கப்படுபவையே. பல பிரச்சனைகளை அந்த பிரச்சனை இருக்கிறது என்று ஒத்துகொண்டால் அந்த பிரச்சனையை உடனடியாக தீர்த்துவிடலாம். எடுத்துகாட்டாக ஒருவருக்கு வியாபாரத்தில் கடன் இருக்கிறது என வைத்துகொள்வோம். அவர் அந்த கடன் எனக்கு ஒரு பொருட்டே அல்ல நான் அந்த கடனை நினைத்தால் உடனடியாக அடைத்துவிடுவேன் என பலரிடம் கூறியிருப்பார். எனவே அதை அவர் ஒரு பிரச்சனையாக பார்க்கவில்லை என்பது தெளிவாகிறது அது மட்டுமல்லாமல் இவ்வாறு அவர் பலரிடம் அது ஒரு பிரச்சனை அல்ல என்று கூறிகொண்டிருப்பது அது அவரது மனதில் பிரச்சனையாக இருக்கிறது என்பதையும், அது மட்டுமின்றி இது எனக்கு பிரச்சனையாக உள்ளது என்பதை அவர் ஏற்க மறுக்கிறார் என்பதையும் தெளிவாக்குகிறது. அவர் அந்த கடனை ஒரு பிரச்சனையாக ஏற்றுகொள்ளும் நாளில் இருந்து இரண்டாம் நாள் அந்த கடனிலிருந்து அவர் விடுபட்டுவிடுவார். இதனையே நான் ஒரு பிரச்சனையை ஒத்துகொள்வது என்று கூறுகிறேன். அது அவ்வாறு தான் இருக்கும் என்று நான் ஏற்றுகொண்டேன் என கூறிக்கொண்டு அதைப்பற்றி எதுவும் செய்யாமல் விட்டுவிடுவதை நான் ஒத்துகொள்ளுதல் என்று கூறவில்லை. இந்த விஷயத்தின் தொடர்ச்சியே எனது அடுத்த பதிப்பிலும் இடம்பெறும்...... மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்...............

Wednesday, September 8, 2010

மனதின் தந்திரம்

ஒரு மனிதன் பழக்கத்தின் காரணமாக இல்லாமல் உணர்வுடன் இருக்க முயற்சி செய்யும்பொழுது சிறு செயல்களில் கவனமாக இருக்க முடிந்தால் கண்டிப்பாக அவன் விழிப்புணர்வில் வளர்ச்சியடைந்துவிட்டான் என கூறலாம். ஏனெனில் மனம் எப்போதும் சிறு செயல்களில் கட்டாயம் ஏற்பட்டால் இன்றி ஆர்வம் காட்டாது. எப்போதும் மனம் பெரிய செயல்களிலேயே ஆர்வம் கொள்ளும். மனம் அவ்வாறு இருப்பதற்கு ஆழமான காரணம் உள்ளது. சிறு செயல்களில் அந்த செயலை உணர்வுடன் செய்தால் போதும். அந்த செயலைப்பற்றி ஒவ்வொரு முறை அதை செய்யும்பொழுதும் சிந்திக்கவேண்டிய தேவை இல்லை. எனவே சிறு செயல்களில் உணர்வுதான் தேவை மனம் தேவைப்படுவதில்லை. அது மட்டுமல்லாமல் சிறு செயல்களில் நாம் தவறாக செயலை செய்துவிட்டாலும் நாம் அதற்காக பெரிதாக கவலைப்பட போவதில்லை. எனவே செயலை செய்து முடித்துவிட்டாலும் சிறு செயல்களில் மனம் தேவைப்படுவதில்லை. நான் சிறு செயல்கள் என குறிப்பிடும்போது நான் பல் துலக்குதல் அல்லது குளித்தல் போன்றவற்றை குறிப்பிடுகிறேன். அதேபோல் சிறு செயல்களில் திருப்தியும் எளிதாக கிடைக்கிறது. அப்போது மனிதன் மனம் இல்லாவிட்டாலும் திருப்தியும் மகிழ்ச்சியும் கிடைக்கும் என்பதை கண்டறிந்துகொண்டுவிட்டால் மனம் தனது முக்கியத்துவத்தை இழந்துவிடும் என்ற காரணத்தாலேயே மனம் சிறு செயல்களில் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை. எனது அடுத்த பதிப்பில் இந்த பதிப்பின் தொடர்ச்சியாக பெரிய செயல்களில் மனம் ஏன் ஆர்வம் காட்டுகிறது என கூறப்போகிறேன். மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்..................

Friday, September 3, 2010

தனிமனித பொறுப்பு

நான் முந்திய பதிப்பில் கூறியுள்ளபடி விழிப்புணர்வோடும் கட்டுப்பாட்டோடும் ஒருவர் வாழ வேண்டும் எனில் அதற்கு அவர் முதலில் தனிமனிதனாக இருந்தாக வேண்டும். தனிமனிதனாக இருப்பது என்றால் கூட்டம் சொல்வதை கேட்டு அதன்படி நடக்காமல், எனக்கு என்ன நடந்தாலும் நான் எப்படி இருந்தாலும் அதற்கு என் கூட்டமே பொறுப்பு என்று பொறுப்பை தட்டி கழிக்காமல் என் வாழ்க்கையில் எது நடந்தாலும் அதற்கு நான் மட்டுமே பொறுப்பு என்று தன்னுடைய பொறுப்பை முழுமையாக தானே கையில் எடுத்து கொள்வதையே நான் தனிமனித பொறுப்பு என்று கூறுகிறேன். நான் கூட்டம் என குறிப்பிடும் பொழுது குடும்பத்தையும் கூட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகவே குறிப்பிடுகிறேன். இவ்வாறு தனிமனிதனாக தன் பொறுப்பை தானே எடுத்துகொள்பவன் மட்டுமே ஆன்மீகத்தில் நுழையமுடியும். ஏனெனில் ஆன்மீக பாதை முற்றிலும் தனிப்பட்ட ஒன்று. இவ்வாறு தனிமனிதனாக மாற விரும்பும் ஒருவன் சமூக பொறுப்புகளின் காரணமாக அதனை ஒத்திப்போட்டுகொண்டே இருக்க நேர்ந்தால் அவன் தனது வாழ்வில் சலிப்படைந்து விடுகிறான். ஏனெனில் தனக்குரிய வாழ்வை தான் வாழ்வதாக அவன் உணர்வதேயில்லை. எனவேதான் சமூகத்தால் கெட்டவன் என முத்திரை குத்தப்பட்டவனுக்கு சமூகத்தை பற்றி கவலைப்படாமல் தன் பொறுப்பை தானே எடுத்துகொள்ளும் தனி மனிதனாவது சுலபம். நல்லவன் என சமூகத்தால் முத்திரை குத்தப்பட்ட ஒருவனுக்கு அது கடினம். ஏனெனில் கெட்டவன் என முத்திரை குத்தப்பட்ட ஒருவனுக்கு சமூகத்தில் இருக்கும் முதலீட்டை விட நல்லவன் என முத்திரை குத்தபட்டவனுக்கு சமூகத்தில் இருக்கும் முதலீடு அதிகம். எனவே நல்லவன் என பெயர் பெற்ற ஒருவன் தனிமனிதனாவது கடினம். ஏனெனில் தனிமனிதாவதற்கு நீ சமூகத்தில் உனக்கு இருக்கும் முதலீட்டை இழந்தாக வேண்டும். எனவேதான் தியானம் செய்யவேண்டும் என்ற தாகம் சமூகத்தில் இருக்கும் முதலீடுகளைவிட அதிகமாக இருக்கும் ஒருவனாலேயே தியானம் செய்யமுடியும். மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்.............

Wednesday, September 1, 2010

அழகு

நான் முந்திய பதிப்பில் கூறியபடி விழிப்புணர்வில் உணர்வதை உணர்ந்து நடந்தால் அப்போது நாம் ஒரு திருப்தியை உணர்வோம். அவ்வாறு கட்டுப்பாட்டோடு வாழும் போது விழிப்புணர்வு அதிகரிப்பதோடு மட்டுமல்ல அந்த திருப்தியும் அதிகரிக்கும். அவ்வாறு அந்த திருப்தி அதிகரிக்கும்போது இதயம் திறக்கும். இதயம் திறந்தால் அன்பு பிறக்கும். அந்த அன்போடு ஆட்களை மட்டுமல்ல , எல்லாவற்றையும் பார்க்கும்போது நமக்குள் அன்பு ஏற்படுத்திய இலயத்தின் காரணத்தால் எல்லாம் அழகாக தெரிகிறது. எனவே அழகு என்பது விழிப்புணர்வோடு வாழும்போது ஏற்படும் திருப்தியின் காரணமாக இதயம் திறப்பதால் ஏற்படும் தன்ணுணர்வோடு கூடிய இலயமாகும். அந்த இலயத்தோடு நாம் பார்க்கும்போது உலகமே இலயத்தோடு கூடியதாக நமக்கு காட்சியளிக்கிறது. எனவே நாம் அழகை உணர வேண்டுமானால் விழிப்புணர்வோடு கூடிய கட்டுப்பாடு அவசியம். நாம் அழகை உணர்ந்த பிறகே நடைமுறை வாழ்வில் நாம் விழிப்புணர்வோடு செயல்களை அழகாக செய்யமுடியும். மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்...............

Friday, August 27, 2010

கட்டுப்பாடு

கட்டுப்பாடு என்று நான் குறிப்பிடுவது மற்றவர்களுக்கு நாம் கட்டுப்படவேண்டும் என்ற பொருளில் அல்ல. நாம் உணர்வுள்ள மனிதர்களாக இருக்கும் காரணத்தால் நமக்கு நாமே எப்படி நாம் இருக்கவேண்டும் என்று உணர்ந்து அதன்படி நடப்பதையே நான் கட்டுப்பாடு என்று கூறுகிறேன். நாம் மனதின் கட்டுபாட்டிலேயே எல்லா செயல்களையும் வழக்கமாக செய்கிறோம். அவ்வாறு இல்லாமல் விழிப்புணர்வில் நாம் உணர்வதை உணர்ந்து அதன்படி மட்டுமே நடப்பதையே நான் கட்டுப்பாடு என கூறுகிறேன். அது மட்டுமல்ல அந்த கட்டுப்பாடு மற்றவர்கள் நம்மீது திணிப்பது அல்ல. இந்த உண்மையான கட்டுப்பாடு நம்முடைய விழிப்புணர்வு அடையும் முயற்சியை பொறுத்தே படிப்படியாக ஏற்படும். நமக்கு இந்த உண்மையான கட்டுப்பாடு எந்த அளவிற்கு ஏற்பட்டுள்ளதோ அந்த அளவிற்கு மட்டுமே நடைமுறை வாழ்வில் விழிப்புணர்வு மாற்றத்தை அளிக்கும். அது மட்டுமல்ல இந்த கட்டுப்பாட்டை நாம் சிறிய செயல்களிலிருந்தே தொடங்கவேண்டியது மிகவும் அவசியம்.
மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்..............

Tuesday, August 17, 2010

சமுதாய மனம்

நாம் சமுதாய மனத்தின் வழியாகவே இக்காலத்தில் பெரிதும் செயல்படுகிறோம். சமுதாயத்தில்
வெல்வதையே நாம் புத்திசாலித்தனம் என அழைக்கிறோம். அவ்வாறு சமுதாய மனத்தில் முழுமையாக செயல்படாதவனை நாம் வெகுளி என்றும் ஏமாளி என்றும் நாம் கூறுகிறோம்.

நாம் இப்போது புரிந்துகொள்ள வேண்டிய விஷயம். விழிப்புணர்வற்ற மனம் என்பது வேறு , சமுதாய மனம் என்பது வேறு. விழிப்புணர்வற்ற மனம் என்பது விலங்கு மனம் விழிப்புணர்வு என்பது மனிதனுக்கு மட்டுமே சாத்தியமான ஒன்று. விலங்குகள் வரை விழிப்புணர்வற்ற மனம் மட்டுமே உள்ளது. மனிதனுக்கு இயற்கையிலேயே சிறிது விழிப்புணர்வு உள்ள காரணத்தால் சமுதாயத்தை உருவாக்கி உள்ளான். அந்த காலத்தில் சமுதாயம் வேகம் குறைவாக இருந்ததாலும், வசதிகள் குறைவாக இருந்த காரணத்தாலும் , செய்ய வேண்டிய செயல்கள் அதிகமாக இருந்ததாலும் சமுதாய மனத்தின் தாக்கம் குறைவாக இருந்தது. இக்காலத்தில் விஞ்ஞானம் சமுதாய மனத்தை இதுவரை இல்லாத அளவிற்கு வளர வைத்துள்ளது. அதனால் நம் வாழ்வில் 90 சதவீதத்திற்கு மேலாக நாம் நம்மை பற்றி மற்றவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள், என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பதை பொறுத்தே வாழ்கிறோம். அவ்வாறு வாழ்வதை விட்டுவிட்டு நாம் நமக்காக வாழ தொடங்குவதே ஆன்மீகத்தின் முதல்படி.
மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்........

Tuesday, August 10, 2010

தன் இயல்பு

நான் வேகத்தை பற்றியும் இயற்கையான வாழ்வை பற்றியும் எழுதியது நான் சமுதாயத்திற்கு எதிராக பிரசாரம் செய்யவேண்டும் என்பதால் அல்ல. நாம் நம் தன் இயல்பை கண்டுபிடிப்பது சமூகத்தின் காரணத்தால் தடைப்படகூடாது என்பதால்தான் நான் வேகத்தை பற்றி கூறியதும் வேகமாக இருப்பது தவறு என்பதால் அல்ல ஆனால் வேகமாக இருக்கவேண்டும் என்ற கருத்தினால் உந்தபட்டு மெதுவாக இருப்பதை தன் இயல்பாக கொண்ட ஒருவன் வேகமாக இருப்பது தவறு என்றே கூறுகிறேன். எந்த கருத்தை காரணமாக கொண்டும் ஒருவன் தன் இயல்புக்கு மாறாக நடக்கக்கூடாது என்பதையே நான் கூற விரும்புகிறேன்.

வேகம்

நாம் நமது வெளிநாட்டு மோகத்தில் வெளிநாட்டுகாரர்கள் அனைவரும் நல்லவர்கள் என நினைக்கிறோம். அது மட்டுமல்ல நமக்கு நம் நாட்டில் உள்ள இழிவுகளும் தெரிவதில்லை. நமது நாட்டு சிறப்புகளும் தெரிவதில்லை. நமக்கு தெரிவதில்லை என்பதை விட நாம் நம் சிறப்புகளை தெரிந்துகொள்ள விரும்புவதில்லை என்பதே உண்மை. அதேபோல் நாம் வேகத்தை சிறந்தது என நினைக்கிறோம். ஆனால் எனது புரிதல் என்னவென்றால் நீ ஒரு காரியத்தை மெதுவாக செய்யும் பொழுது வேகமாக செய்வதை விட அதிகமாக வாழ்வை தொடுகிறாய். எனவேதான் இந்தியா வேகம் அளிக்கும் சாதனங்களை கண்டுபிடிக்கவில்லை.
மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்................

Monday, August 9, 2010

இயற்கையான வாழ்வு

எனக்கு எப்போதும் மழையில் நனைவது மிகவும் பிடிக்கும். ஆனால் எனது ஊரில் மழை வருவது அரிது. அதைப்போலவே எனக்கு முழு நிலவை பார்ப்பதும் பிடிக்கும். பாடல்களை கேட்பது பிடிக்கும். ஆனால் எனக்கு பிடித்த அனைத்துமே சமுதாயப் பார்வையில்
உபயோகமற்றவை சமுதாயம் உபயோகம் உள்ளதாக கருதும் அனைத்தும் நம்மை உபயோகமுள்ள இயந்திரமாக மாற்றும் முயற்சியாகவே உள்ளது. நமக்கு உண்மையான வாழ்வில் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சிக்கு பதிலாக சமுதாயம் நமக்கு மரியாதை கெளரவம் என போலியான விஷயங்களை தருகிறது. அதில் ஒன்றை நாம் பிடித்துகொண்டால் நாம் நமது மகிழச்சியை தேடும் முயற்சியை விட்டுவிடுகிறோம். இவை போலியான விஷயங்கள் என்பதை காண தியானம் அவசியம். மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்..........