Friday, September 3, 2010

தனிமனித பொறுப்பு

நான் முந்திய பதிப்பில் கூறியுள்ளபடி விழிப்புணர்வோடும் கட்டுப்பாட்டோடும் ஒருவர் வாழ வேண்டும் எனில் அதற்கு அவர் முதலில் தனிமனிதனாக இருந்தாக வேண்டும். தனிமனிதனாக இருப்பது என்றால் கூட்டம் சொல்வதை கேட்டு அதன்படி நடக்காமல், எனக்கு என்ன நடந்தாலும் நான் எப்படி இருந்தாலும் அதற்கு என் கூட்டமே பொறுப்பு என்று பொறுப்பை தட்டி கழிக்காமல் என் வாழ்க்கையில் எது நடந்தாலும் அதற்கு நான் மட்டுமே பொறுப்பு என்று தன்னுடைய பொறுப்பை முழுமையாக தானே கையில் எடுத்து கொள்வதையே நான் தனிமனித பொறுப்பு என்று கூறுகிறேன். நான் கூட்டம் என குறிப்பிடும் பொழுது குடும்பத்தையும் கூட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகவே குறிப்பிடுகிறேன். இவ்வாறு தனிமனிதனாக தன் பொறுப்பை தானே எடுத்துகொள்பவன் மட்டுமே ஆன்மீகத்தில் நுழையமுடியும். ஏனெனில் ஆன்மீக பாதை முற்றிலும் தனிப்பட்ட ஒன்று. இவ்வாறு தனிமனிதனாக மாற விரும்பும் ஒருவன் சமூக பொறுப்புகளின் காரணமாக அதனை ஒத்திப்போட்டுகொண்டே இருக்க நேர்ந்தால் அவன் தனது வாழ்வில் சலிப்படைந்து விடுகிறான். ஏனெனில் தனக்குரிய வாழ்வை தான் வாழ்வதாக அவன் உணர்வதேயில்லை. எனவேதான் சமூகத்தால் கெட்டவன் என முத்திரை குத்தப்பட்டவனுக்கு சமூகத்தை பற்றி கவலைப்படாமல் தன் பொறுப்பை தானே எடுத்துகொள்ளும் தனி மனிதனாவது சுலபம். நல்லவன் என சமூகத்தால் முத்திரை குத்தப்பட்ட ஒருவனுக்கு அது கடினம். ஏனெனில் கெட்டவன் என முத்திரை குத்தப்பட்ட ஒருவனுக்கு சமூகத்தில் இருக்கும் முதலீட்டை விட நல்லவன் என முத்திரை குத்தபட்டவனுக்கு சமூகத்தில் இருக்கும் முதலீடு அதிகம். எனவே நல்லவன் என பெயர் பெற்ற ஒருவன் தனிமனிதனாவது கடினம். ஏனெனில் தனிமனிதாவதற்கு நீ சமூகத்தில் உனக்கு இருக்கும் முதலீட்டை இழந்தாக வேண்டும். எனவேதான் தியானம் செய்யவேண்டும் என்ற தாகம் சமூகத்தில் இருக்கும் முதலீடுகளைவிட அதிகமாக இருக்கும் ஒருவனாலேயே தியானம் செய்யமுடியும். மற்றவை எனது அடுத்த பதிப்பில்.............

No comments:

Post a Comment