Tuesday, September 21, 2010

மகிழ்ச்சி

தனது இயல்பான நிலையில் இல்லாத ஒரு மனிதனால் மகிழ்ச்சியாக இருக்கமுடியாது. மகிழ்ச்சி என்பது இயல்பாக இருக்கும் ஒருவனுக்கு சக்தி பொங்கி பெருகும் நிலை. எனவே ஒருவன் மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும் எனில் அவன் இயல்பாக இருக்க வேண்டியது அவசியம். உங்களுக்கு பின்வரும் இந்த கேள்வி தோன்றக்கூடும். அதாவது இயல்பாக இருப்பதே மகிழ்ச்சியாக இருப்பதற்கு வழி எனும்போது தியானம் இயல்பானதல்ல நாம் தியான யுக்திகள் செய்கிறோம். எனவே மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் ஒருவன் தியான யுக்திகள் செய்ய வேண்டியதில்லை அல்லவா என தோன்றலாம். ஆனால் நான் மகிழ்ச்சி என்று குறிப்பிடும்பொழுது நான் சக்தி நிறைந்து பொங்கி பெருகுவதையே குறிப்பிடுகிறேனே அல்லாது மனம் மகிழ்ச்சியாக உணர்வதை நான் மகிழ்ச்சி என குறிப்பிடவில்லை. ஏனெனில் மனம் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதாக உணர்வது விழிப்புணர்வற்ற நிலையில் உணர்வற்ற மனத்தின் பிடியில் நாம் உறங்கி கொண்டோ அல்லது மது மயக்கத்திலோ இருக்கும்பொழுதோ அல்லது கனவு கண்டுகொண்டிருக்கும்பொழுதோ மட்டுமே மனம் மகிழ்ச்சிகரமாக உணர்கிறது. நான் கூறும் மகிழ்ச்சியை ஒருவன் உணரும்பொழுது அவனுக்கு தியான அனுபவம் தானாகவே நிகழும். அப்போது அவன் அந்த அனுபவத்தை திரும்ப அடைவது எவ்வாறு என தேட தொடங்குவான். அதுவே ஆன்மீக தேடல். எனவே உண்மையான ஆன்மீக தேடல் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதிலிருந்தே தொடங்கும்.

No comments:

Post a Comment