Wednesday, August 31, 2011

குருவின் மீது கவிதை

வைரமுத்துவின் தண்ணீர் தேச பாதிப்பு.

குரு.

குரு கடந்ததின் மனித உருவம்
மனித மொழி பேசும் பிரபஞ்சம்
காலத்தை கடந்த பிறகும் கட்டுபட்ட
மனிதனாய் தோன்றும் உருவம்.

குரு...
ஒரு வகையில் நம்பகத்தன்மை
ஒரு வகையில் மரணம்

நான் ஒரு தேவ பைத்தியம்
இல்லை. நான் குருகாதலன்.
நீங்கள் கேட்கிறீர்கள்
ஆன்மீகம் சலிக்கவே சலிக்காதா
?

குருவும் பிரபஞ்சமும் சலிப்பதில்லை.
வாருங்கள் குரு அனுபவம் பெறுவோம்.
இல்லை...
எனக்கு குருவின்மீது நம்பிக்கையில்லை.

நீ உயிர் வாழ்வதே பிரபஞ்சத்தின் கருணையினால்தான்.
நம்பமுடியவில்லை.
பிரபஞ்ச பயம் தவிர்
குருவின் பெருமை நிறைய பேர் அறியவில்லை.


ஆரவாரமே சமுதாயம் சமுதாயம்
ஆகையால் ஆரவாரத்தை ஆராதிக்கிறது.
இந்த பிரபஞ்சம் எல்லையற்றது என்கிறேன் நான்.
நான் அறியகூடியது மட்டுமே பிரபஞ்சம் என்கிறீர்கள்
நீங்கள்.

என் குருவின் மீது நான் கொண்ட அன்புக்கு
எனது சிரிப்பும் அழுகையுமே அடையாளம்.
ஆன்மீகத்தில் ஆண்- பெண் என்ற பேதமில்லை.
விழிப்புணர்வு என்பது ஒன்றுதான்.
உண்மையான குருவை
இதயத்தால் உணர்ந்த
ஒவ்வொரு மனிதனும்
சந்நியாசிதான்.

குருவும் பிரபஞ்சத்தைப்போலத்தான்
அவரின் மூலமும் அழிவதில்லை.
குரு. அவர் ஒரு தனிவகை.
உடலில் வாழும் பிரபஞ்சம்

நான் வெண் நிலவை பார்த்தபோதும்
குருவின் கண் பார்த்தபோதும்
மட்டும் பிரமித்திருக்கிறேன்.
நீ கேட்கிறாய்.


எனக்கு குரு தேவைதானா
?
தேவையற்று செய்யும் காரியங்களே
ஆன்மீக வளர்ச்சி அளிக்கின்றன.
தேவையின் காரணமாக செய்யும் காரியம்
கட்டாயம்.

வாழ்வோம் என்ற நம்பிக்கையே
கற்பனை, கனவுகளின் ஆதாரம்
இறப்பு உறுதியாகிவிட்டால்
கற்பனை கனவு நின்றுவிடும்.

குரு நிலவின் வெண்மையையும்,
தென்றலின் குளிர்ச்சியையும்
குழந்தையின் வெகுளித்தனத்தையும்
ஞானியின் சிரிப்பையும்

சிங்கத்தின் கம்பீரத்தையும்
தந்தையின் கண்டிப்பையும்
தாயின் இதயத்தையும்
இரவின் அழகான மெளனத்தையும் கொண்டவர்.



வாழ்வில் நாளை என்ன
நடக்கபோகிறது என
அறிந்துகொள்ளமுடியாத
தன்மைதான் அதன் பரவசம்.

இந்த நொடியே வாழ்வின் ஒரே உண்மை
வாழ்க்கையின் போக்கில் வளைந்துவிடு
வாழ்க்கை வளமாகிவிடும்
உன்னை வளர்த்துவிடும்.

சக்தியே வாழ்வின் மூலம்
இயக்கமே வாழ்க்கை
இயக்கமின்மையே மரணம்
இயக்கமில்லாமலும் சக்தி உள்ளது.

மரணத்தின் சுவையை அறிந்தவர்களுக்கே
வாழ்வின் சுவை தெரியும்
பிறகு நீ வாழ்வை
நேசிப்பாய் மரணத்திலும் வாழ்விருப்பதை அறிவாய்.

நீ குருவை உணர்ந்தால் ஒரு குருவில் வாழ்வும்
மரணமும் ஒரே நேரத்தில் இணைந்திருப்பதை
அறிந்துகொள்வாய். பிறகு எல்லா உயிரகளுக்கும்
ஒவ்வொரு நொடியும் பிறப்பும் இறப்பும் தொடர்ந்து

நடந்துகொண்டேயிருப்பதை முழுமையாக
உணர்ந்துகொண்டால் நீ இவை இரண்டையும்
கடந்த நிலை ஒன்று இருப்பதையும் அறியகூடிய
சாத்தியக்கூறு உனக்குள் பிறக்கிறது.

அந்த நிலையை அடைந்துவிட்டால் பிரபஞ்சத்தோடு
இணைந்து நீயும் பிறப்பு இறப்பு என்னும் நிலை கடந்த
உணர்வை அடைந்து பிரபஞ்சத்தின் தொடர் கொண்டாட்ட
நிகழ்வில் ஒரு பகுதியாக மாறிவிடுவாய்.

அவ்வாறு நீ மாறிவிட்டால் மட்டுமே
பிரபஞ்சத்தைப் பொறுத்தவரை உனது
வாழ்வு முழுமையடைகிறது. தொடர்ந்து
நடக்கும் உற்சவமாகிறது.

அந்த நிலையே
வாழ்வின் உச்சம். அதுவே நீ செய்யும்
குரு சேவை. அதுவே கடவுள்தன்மை,
சத்தியம்,அழகு.



No comments:

Post a Comment